Vrijstaat Cinema

Digitale technologie zit overal in ons dagelijks leven. Toch voelt niet iedereen zich mee met de digitale wereld. Heb jij je wel eens afgevraagd waarom je niet meer gewoon bij het gemeentehuis langs kunt gaan, of waarom je nog nauwelijks cash kunt gebruiken? Of maak je je zorgen over de impact van al die technologie op het klimaat?

Tijdens het “Sorry, enkel online” laten deelnemers hun ervaringen zien in korte filmpjes, gebaseerd op hun persoonlijke verhalen over digitale uitsluiting.

Binnen deze intieme poëtische kortfilm geven makers Sonia Dorcas en Jean Luc Niyonshuti ons een inkijk in hun rouw; via woord en beeld tonen ze de vijf fases van rouw.

Vier kinderen begeleiden ons van de gevangenispoort naar de bezoekersruimte, een plek die ze maar al te goed kennen, waar ze twee keer per week hun moeder of vader zien. Gevangenissen zijn nooit ontworpen met kinderen in gedachten, maar in België hebben naar schatting 16.000 kinderen een ouder in de gevangenis. In heel Europa loopt dat aantal op tot twee miljoen.

Ik zou je graag zien geeft een stem aan deze vaak onzichtbare kinderen en laat hun veerkracht en stille kracht zien in een realiteit waar ze nooit voor hebben gekozen.

De twaalfjarige Jools droomt ervan om zelfzeker te dansen op een podium. Maar hoe vind ze die vrijheid als ze het gevoel heeft dat mensen alleen zien wat ze minder goed kan? Jools’ wereld staat op zijn kop wanneer ze Yorrith ontmoet, een choreograaf die opnieuw leerde bewegen na een herseninfarct. Yorrith herkent haar innerlijke strijd en daagt haar uit om grenzen te verleggen en het onmogelijke te omarmen.