Festivalbabbel
Locatie

Balzaal

Datum & Tijd

10 December 17:30 - 18:30

Koop hier jouw Festivalpas!

Jean Paul Van Bendegem en Eva Mouton

Met gastvrouw Yasmina El Messaoudi en live illustratie door Mounir Eddib

Jean Paul Van Bendegem is wiskundige en filosoof. Tot voor kort was hij werkzaam aan zowel de Vrije Universiteit Brussel als Universiteit Gent. Vraagstukken die hem bezighouden zijn het oneindigheidsbegrip in wiskunde en de relatie tussen religie en wetenschappen. Deze en andere interesses leidden tot verschillende boeken, waarvan ‘Wijs, grijs en puber’ de meest recente publicatie is. In dit pamflet roept hij senioren op tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Niet omdat ouder worden hem niet bevalt. Sterker nog, de professor amuseert zich naar eigen zeggen rot sinds hij met pensioen is. Hij is er zelfs roekelozer op geworden, terwijl de maatschappij juist de neiging heeft ouderen te betuttelen. En daar komt hij tegen in opstand. Liefst van al zou Jean Paul Van Bendegem zien dat jongeren en ouderen zich samenpakken rond transgenerationele problemen, zoals klimaatverandering. Jongeren moeten immers nog het langst op deze planeet leven, terwijl senioren door hun grotere kans op overlijden door hittegolven de eerste klimaatslachtoffers zijn. Waar wachten we nog op?

 

Om een generatiebruggetje te slaan brengen we Jean Paul samen met illustratrice Eva Mouton. Je kent haar van haar getekende column 'Eva's gedacht' voor het Weekblad van De Standaard, waarin ze de kleine en grote gebeurtenissen van haar leven deelt. In 2010 kocht ze een buttonmachine en begon ze buttons te maken voor vrienden en familie. Daarna is ze niet meer gestopt. Wenskaarten, posters, magneten, gsm-covers... you name it, Eva zet er een tekening op. In leeftijd verschilt ze dertig jaar met Jean Paul en hun levens zijn nog meer lichtjaren van elkaar verwijderd, maar toen ze elkaar ontmoetten voor een dubbelinterview met de Standaard vonden ze ook raakvlakken. ‘Jean Paul, als ik de binnenkant van jouw hoofd zou tekenen, dan zou het heel opgeruimd en helder zijn. Jij bent Nederland en ik ben België. Bij mij staan er veel achterhuisjes. Als je er met de trein door zou rijden, zou je veel vuiligheid tegenkomen. Bij jou is het een Mondriaan. Maar los daarvan herken ik veel,’ zei Eva Mouton toen. Wat de twee zeker delen: een aanstekelijke vrolijkheid, die maakt dat we nu al uitkijken naar hun sofabbel. 

Schrijf je hier in

Meer Festival van de Gelijkheid!